¹ Páweł Apoſtoł JEzuſá CHryſtuſá przez wolą Bożą, y Tymoteusz brát, Zborowi Bożemu, ktory jeſt w Korynćie, ze wszyſtkimi świętymi, ktorzy ſą we wszyſtkiey Achájey. ² Łáſká niech będźie, wam y pokoj, od Bogá Ojcá nászego, y PAná JEzuſá CHryſtuſá. ³ Błogoſłáwiony niech będźie Bog y Oćiec PAná nászego JEzuſá CHryſtuſá, Oćiec miłośierdźia, á Bog wszelkiey poćiechy: ⁴ Ktory nas ćieszy w káżdym ućiſku nászym; ábyſmy y my ćieszyć mogli te ktorzy ſą w jákimkolwiek ućiſku tąż poćiechą ktorą my ſámi poćieszeni bywami od Bogá. ⁵ Gdyż jáko w nas obfitują utrapienia CHryſtuſowe, ták przez CHryſtuſá obfituje y poćiechá nászá. ⁶ Bo choć bywamy ućiśnieni, dla wászey to poćiechy y zbáwienia, ktore śię ſpráwuje przez znoszenie tegoż utrapienia ktore y my ćierpiemy: choć też poćieszeni bywamy, y to dla wászey poćiechy y zbáwienia: á nádźiejá násza mocna jeſt o was. ⁷ Ponieważ wiemy, iż jákośćie ucżeſnikámi utrapienia, ták y poćiechy. ⁸ Abowiem nie chcemy, ábyśćie nie mieli wiedźieć, bráćia, o ućiſku nászym, ktory nas potkał w Azyey, yżeſmy ná zbyt byli obćiążeni y nád możność, ták yżeſmy byli pocżęli wątpić y o żywoćie. ⁹ Owszem y ſámi w ſobie mieliſmy wyrok śmierći; ábyſmy nie dufáli ſámi w ſobie, ále w Bogu ktory wzbudza umárte. ¹⁰ Ktory z ták wielkiey śmierći wyrwał nas, y jeszcże wyrywa; w ktorym nádźieję mamy iż y ná potym wyrwie. ¹¹ Zwłaszcżá gdy śię też y wy pomożećie modlić zá námi, áby zá ten dar ktory przez wiele oſob nam jeſt pokazány były też od wielu oſob dźięki cżynione zá nas. ¹² Abowiem toć jeſt chlubá nászá, świádectwo ſumnienia nászego, żeſmy w proſtoćie y w szcżerośći Bożey, nie w ćieleſney mądrośći, ále w łáſce Bożey ná świećie obcowáli, á nawięcey miedzy wámi. ¹³ Abowiem nic inszego wam nie piszemy, tylko to co cżytaćie álbo też poznawaćie. A ſpodźiewam śię iż też áż do końcá poznaćie. ¹⁴ Jákośćie też nas poználi po cżęśći, żeſmy chlubą wászą, jáko y wy nászą, w dźień PAná JEzuſá. ¹⁵ Y z tąć ufnośćią chćiałem był iść do was napierwey, ábyśćie wtore dobrodźiejſtwo odebráli: ¹⁶ Y przez was iść do Mácedoniey; y záśię z Mácedoniey przyść do was, y od was być odprowádzony do Judzkiey źiemie. ¹⁷ O tym tedy myśląc, izalim co lekkomyślnie ucżynił? Albo to o cżym myślę, izali według ćiáłá myślę, áby było u mnie, Ták ták, y Nie nie? ¹⁸ Aleć wierny jeſt Bog, iż mowá nászá do was nie byłá Ták y Nie. ¹⁹ Abowiem Syn Boży JEzus CHryſtus, ktory miedzy wámi przez nas jeſt opowiadány, to jeſt, przez mię y przez Sylwaná y przez Tymoteuszá, nie był Ták y Nie; ále Ták w nim było. ²⁰ Bo ile jeſt obietnic Bożych, w nim ſą Ták y w nim ſą Amen, ku chwale Bożey przez nas. ²¹ A ten ktory nas utwirdza z wámi w CHryſtuśie, y ktory nas pomázał, Bog jeſt. ²² Ktory też zápiecżętował nas, y dał zádátek Duchá w ſercá násze. ²³ Aleć ja Bogá przyzywam ná świádectwo ná duszę moję, iż szánując was do tądem nie przyszedł do Koryntu. ²⁴ Nie iżbyſmy pánowáli nád wiárą wászą, ále iżeſmy pomocnikámi weſela wászego. Bo wiárą ſtojićie.